O NAS
Władysław Reymont
Polski pisarz, prozaik i nowelista. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1924 za czterotomową „epopeję chłopską” Chłopi. Jeden z najwybitniejszych i najważniejszych pisarzy w dziejach literatury polskiej. Jeden z głównych przedstawicieli realizmu z elementami naturalizmu w prozie Młodej Polski. Niewielką część jego spuścizny stanowią wiersze.
ur. 7 maja 1867 w Kobielach Wielkich, zm. 5 grudnia 1925 w Warszawie.
Jego najważniejsze dzieła
„Chłopi” (1904–1909) – czterotomowa epopeja chłopska, za którą Reymont otrzymał Nagrodę Nobla.
„Ziemia obiecana” (1897–1898) – powieść panoramiczna o życiu w Łodzi przemysłowej.
„Komediantka” (1896) – powieść inspirowana doświadczeniami teatralnymi pisarza.
„Rok 1794” (1913–1918) – trylogia historyczna, na którą składają się części: „Ostatni Sejm Rzeczypospolitej”, „Nil desperandum!” i „Insurekcja”.
„Pielgrzymka do Jasnej Góry” (1895) – wczesna powieść podróżnicza.
„Fermenty” (1897) – powieść opowiadająca o życiu na prowincji.
„Marzyciel” (1910) – szkic powieściowy.
„Wampir” (1911) – powieść grozy, odzwierciedlająca wewnętrzny świat pisarza.